Podczas gdy wszyscy inni

„Podczas gdy wszyscy inni (ci nieliczni, którzy mieli dostęp do komputera) odczytywali jasne litery z czarnego ekranu, odpowiadając na niejasne A , użytkownicy Alto, jak nazywano komputer z PARC, widzieli ciemne litery na przyjemnie rozświetlonym ekranie, przypominającym zadrukowaną stronę. Wchodząc do biura PARC, można było odnieść wrażenie, że jest się już w przyszłości wszystko działało, a światła mogły być włączone. W laboratoriach komputerowych starego typu ludzie wpatrywali się w ekrany po ciemku, niczym w tunele albo królicze nory.
Po dwóch latach prac (prowadzonych od 1972 do 1974 roku) efekt działalności zespołu z PARC był następujący
Alto został wyposażony w nowy, przyjazny język programowania o nazwie Smalltalk.
W komputerze udoskonalono odpowiednik „pulpitu", zapoczątkowany wprowadzeniem okien przez Engelbarta. Komputer miał oczywiście mysz jako urządzenie wskazujące.
Zespół zarzucił stary odpowiednik „trybu", w którym trzeba było znajdować się w jednym trybie, żeby poddać tekst edycji, a w innym żeby przekopiować plik na dyskietkę; cały czas konsultując się ze swoją kartą tajemniczych poleceń umożliwiających wchodzenie w odpowiednie tryby.“(7)